Η σχέση των θρομβοεμβολικών επεισοδίων και των μεγάλης διάρκειας ταξιδιών με το αεροπλάνο έχει αναγνωριστεί ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του ’50. Ο κίνδυνος να υποστεί κάποιος ένα ΘΘΕ μετά από μακράς διάρκειας ταξίδι εκτιμάται ότι είναι 2,8 φορές μεγαλύτερος σε σχέση με τον κίνδυνο που διατρέχει ο υπόλοιπος πληθυσμός. Υπολογίζεται ότι συμπτωματικό θρομβωτικό επεισόδιο συμβαίνει σε μία ανά 4600 πτήσεις διάρκειας πάνω από 4 ώρες. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι κίνδυνος για θρόμβωση υφίσταται όχι μόνο στα αεροπορικά ταξίδια αλλά και στα πολύωρα ταξίδια με άλλα μεταφορικά μέσα, όπως είναι το λεωφορείο, το τρένο ακόμα και το αυτοκίνητο.

Η πιθανότητα εκδήλωσης θρόμβωσης δεν είναι η ίδια για όλους τους επιβάτες, αλλά εξαρτάται από την ύπαρξη προδιαθεσικών παραγόντων κινδύνου. Ο σημαντικότερος παράγοντας είναι η διάρκεια του ταξιδιού με τον κίνδυνο να είναι πολύ μεγαλύτερος, όταν αυτή υπερβαίνει τις 8-10 ώρες. Άλλες καταστάσεις που αυξάνουν τον κίνδυνο είναι η πρόσφατη χειρουργική επέμβαση, η παχυσαρκία, η λήψη αντισυλληπτικών, η ύπαρξη ενεργού νεοπλάσματος, η μεγάλη ηλικία, τα πολλαπλά ταξίδια σε μικρό χρονικό διάστημα, τα προηγηθέντα ΘΕΕ και η κληρονομική ή επίκτητη θρομβοφιλία. Από νεότερες μελέτες έχει διαπιστωθεί ότι ο κίνδυνος για θρόμβωση δεν σχετίζεται με την αφυδάτωση, την κατανάλωση αλκοόλ αλλά ούτε και με το εάν η θέση του επιβάτη είναι οικονομική ή διακεκριμένη, αντιθέτως έχει βρεθεί συσχέτιση με το ύψος του επιβάτη καθώς και με το εάν η θέση του βρίσκεται κοντά στο διάδρομο ή στο παράθυρο.

Το ταξίδι αυτό καθεαυτό ανεξάρτητα από τη διάρκειά του, χωρίς την ύπαρξη παραγόντων κινδύνου για θρόμβωση, δεν αποτελεί ένδειξη για την εφαρμογή αντιπηκτικής αγωγής ούτε καν για τη λήψη ειδικών προφυλακτικών μέτρων. Παρόλα αυτά σήμερα θεωρείται σκόπιμο όλοι οι επιβάτες μεγάλων ταξιδιών να λαμβάνουν κάποια γενικά μέτρα πρόληψης κατά τη διάρκεια του ταξιδιού όπως είναι η πραγματοποίηση ασκήσεων σύσπασης της γαστροκνημίας, η αποφυγή στενού ρουχισμού και το περπάτημα για λίγα λεπτά κάθε ώρα.

Για επιβάτες με επιπρόσθετους παράγοντες κινδύνου και διάρκεια ταξιδιού πάνω από 3-4 ώρες πρέπει να εφαρμόζονται επιπλέον των γενικών και ειδικά μέτρα, όπως είναι η εφαρμογή ειδικών καλτσών διαβαθμισμένης συμπίεσης που να ασκούν πίεση 15-30 mmHg κατά τη διάρκεια του ταξιδιού και η επιλογή θέσης δίπλα στον διάδρομο, ενώ σε εξατομικευμένες περιπτώσεις επιβατών υψηλού κινδύνου για θρόμβωση, όπως είναι όσοι έχουν υποστεί ήδη κάποιο θρομβωτικό επεισόδιο ή στους οποίους συνυπάρχουν πολλαπλοί θρομβοφιλικοί παράγοντες θα πρέπει λίγο πριν το ταξίδι να λάβουν μια προφυλακτική δόση μΜΒΗ ή fondaparinux. Η θέση των νέων από του στόματος αντιπηκτικών φαρμάκων στην πρόληψη των θρομβωτικών επεισοδίων των ταξιδιωτών παραμένει επί του παρόντος αδιευκρίνιστη, ενώ η λήψη ασπιρίνης για το σκοπό αυτό δεν συνιστάται.