– Ασθενείς, οι οποίοι λαμβάνουν αντιπηκτική αγωγή, δεν θα πρέπει να κάνουν ενδομυϊκές ενέσεις, διότι υπάρχει κίνδυ­νος πρόκλησης εκτεταμένων αιματωμάτων στο σημείο της ένεσης. Οι ασθενείς αυτοί μπορεί να λαμβάνουν φάρμακα με τη μορφή δισκίων, υποθέτων ή ενδοφλεβίως. Επίσης, επιτρέπεται η χορήγηση υποδόριων ενέσεων.

Έτσι, οι ασθενείς μπορεί να λάβουν, χωρίς κανένα πρόβλη­μα, τα περισσότερα εμβόλια, όπως είναι, π.χ., το εμβόλιο έναντι της γρίπης, του τετάνου, της ηπατίτιδας Α και Β, του πνευμονιόκοκκου, αφού αυτά χορηγούνται υποδορίως.

– Ασθενείς που λαμβάνουν μια αντιπηκτική αγωγή, είτε Sin­trom είτε μMBH, δεν θα πρέπει να λαμβάνουν ταυτόχρονα αντιφλεμονώδη, ασπιρίνη ή άλλα αντιαιμοπεταλιακά φάρ­μακα, διότι αυξάνεται ο κίνδυνος αιμορραγίας.

– Η διάρκεια, το είδος και η δόση της αντιπηκτικής αγωγής ορίζεται από τον ειδικό ιατρό και δεν είναι η ίδια για όλους τους αρρώστους

– Aσθενείς, που βρίσκονται υπό αντιπηκτική αγωγή, είναι δυνατόν να αιμορραγήσουν αυτόματα, χωρίς εμφανές αίτιο, ή μετά από μικρούς τραυματισμούς. Επιφανειακές αιμορρα­γίες του δέρματος, όπως μετά από τραυματισμούς, συνήθως δεν αποτελούν πρόβλημα και σταματούν εύκολα, μετά από άσκηση τοπικής πίεσης στο σημείο της αιμορραγίας.

Πρό­βλημα προκύπτει στις εσωτερικές, μη εμφανείς αιμορραγί­ες, που μπορεί να είναι πολύ σοβαρές και γι’ αυτό ο ασθε­νής θα πρέπει να είναι σε θέση να τις αναγνωρίζει και να αναζητά αμέσως ιατρική βοήθεια.

Τέτοιες είναι:

Αιμορραγίες από το πεπτικό σύστημα (στομάχι, έντερο). Αυτές εκδηλώνονται κυρίως ως μαύρες κενώ­σεις (μέλαινες) ή με απώλεια καθαρού αίματος από το έντερο (εντερορραγία) ή με αποβολή αίματος με τον έμε­το (αιματέμεση).

Αιμορραγίες από το ουροποιητικό σύστημα (νε­φροί, ουρητήρες), οι οποίες εκδηλώνονται ως αιματου­ρία (κόκκινα ούρα).

Εγκεφαλικές αιμορραγίες, οι οποίες δίνουν την εικό­να εγκεφαλικού επεισοδίου.

Ενδοκοιλιακές ή οπισθοπεριτοναϊκές αιμορραγίες, οι οποίες εκδηλώνονται με κοιλιακό άλγος, πτώση της πί­εσης, εφίδρωση, ωχρότητα και ταχυσφυγμία.

Αιμορραγίες από τη μύτη (ρινορραγίες) και αιμορ­ραγίες από τα ούλα (ουλορραγίες), οι οποίες είναι οι συχνότερες και πολλές φορές αποτελούν πρόδρομες εκ­δηλώσεις βαρύτερων αιμορραγιών, αν δεν ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα (προσδιορισμός INR, αναζήτηση ιατρικής βοήθειας).